MH-17

Het onderzoek van JIT wees onomstotelijk uit dat de Bukraket vanuit door Rusland gecontroleerd gebied is afgeschoten. Russen leverden bewijs aan dat zij er niet achter zaten, maar de Oekraïners. Nu denken wij dat die Russen de boel besodemieteren, en dat is waarschijnlijk ook zo, maar de Russen denken dat wij de boel besodemieteren, want wij negeerden door de Russen aangedragen bewijs.

Ik bedoel alleen maar te zeggen, zo overtuigd als wij zijn van de Russische betrokkenheid, zo overtuigd is de Russische bevolking van hun onschuld. Maar als Rusland nu niet snel met bewijzen komen die de onze onderuit halen, mag je toch wel aannemen dat er iets aan de hand is. Waar ik vroeger steevast geloofde dat het westen goed was en het oosten slecht, ben ik nu minder vanzelfsprekend overtuigd. Ik heb ook gezien hoe wij stukken uit een interview met Poetin knipten om zo een andere indruk te wekken dan wat er werkelijk gebeurde.

Ik blijf dit lastig vinden. Want ik weet dat Poetin automatisch de schijn tegen heeft. En dat bij ons de onderste steen boven moet komen. Laten we hopen dat het snel gebeurt.

Platenspeler II

De platenspeler is inmiddels aangesloten op een versterker, en ik heb luidsprekerboxen opgehangen in de huiskamer. Vanavond zette ik de schreeuwers van RTL7 uit, en een elpee op. Geen goed Nederlands, ik weet het, maar ik kon deze niet laten liggen. Het was een plaat met diverse artiesten en het klonk zoals de jaren zeventig klonken. En warempel, ik had ineens ook het gevoel van de jaren ’70. Die opgehangen boxen, Crystal Gayle uit de speakers, de als een ouderwets apparaat vermomde soundbox, ik had even het idee dat het een zaterdagavond in 1979 was in plaats van een maandagavond in 2016. Dat alleen al is een prestatie.

Wat ik ook nog even kwijt moet is dat ik gisteren in bed weer de leesbril af moest zetten om prettig te lezen. Ben onlangs wel weer een jaartje ouder geworden, maar ik doe gewoon net of ik de andere kant op ga. Het was overigens een enorm spannend boek. “Ik ben Pelgrim” heet het, het is 700 pagina’s dik en er wordt naar een ontknoping toegewerkt die zo spannend is, dat ik het boek op een vrijdagnacht om kwart voor twee uit had, terwijl ik de volgende ochtend vroeg weer op moest. Een Amerikaanse geheim agent, die tijdens een ondervraging met waterboarding en hamerslagen blijft volhouden dat hij slechts een FBI agent is en dat hij niet weet waar de ondervrager het over heeft. En ineens weet hij de rollen om te keren en is hij ondervrager in plaats van ondervraagde, zijn beul verbluft achterlatend. Zo ontzetten goed beschreven, dat moment van de ommekeer. Hoe hij het tij weet te keren moet u natuurlijk zelf gaan lezen.

Vannacht gaan Trump en Clinton elkaar te lijf. Wie het debat wint, wordt president zeggen ze. Zal vast niet waar zijn, getuige het feit dat ze ook nog verkiezingen houden. Het zal mij benieuwen, morgenochtend. Ik gok op Trump. Maar ja, dat hebben die gekke Amerikanen dan geheel aan zichzelf te danken.

De platenspeler

Ik heb een enigszins vervroegd verjaardagscadeau gekregen, een soundmaster. Een nostalgisch uitziend apparaat met moderne apparatuur aan boord. Platenspeler, USB, Bluetooth, DAB, cassetterecorder, CD, Radio, en al wat dies meer zij. Nu zit ik mijn eerste platen te draaien. Elvis klinkt zoals ik hem vroeger hoorde en ik hem nog niet kon verstaan. Hij zingt wat nietzeggende liedjes uit films waarvan ik toen nog niet in de gaten had dat het nietszeggende liedjes waren. Ik heb ze honderd keer gedraaid. Elvis’ stem kwam in mijn geheugen en er is nog nooit een imitator geweest die mij kon foppen.

Alle elpees zijn van zolder naar beneden verhuisd en wat ik nooit heb gehoord en geloofd, hoor en geloof ik nu. Elpees klinken beter dan cd’s. Ze kraken misschien een heel klein beetje, maar er is iets wat zich lastig laat omschrijven.De CD klinkt foutloos en benadert de perfectie, waardoor het emotionele gehoor niet mee hoeft te doen. De LP klinkt helderder, echter, warmer. Als bij een echt concert waar mensen er doorheen hoesten. Ik weet het ook niet. Misschien klets ik gewoon maar wat. Maar ik zit alleen in de woonkamer met al mijn muziek van vroeger. Op Facebook reageren mijn vriendjes van vroeger en Elvis zingt “They remind me too much of you.” Nog even en we zjn terug in 1979.

Ratelslangen

Ik lees net een onderzoek waar mijn broek van afzakt. En dan gaat het niet eens om wat ze onderzocht hebben, maar om wat ze nu eigenlijk ontdekt hebben. Het gaat om de ratelslang. Volgens de onderzoekers maakten de eerste ratelslangen geen ratelend geluid. “Boeiend,” denk ik dan, en ik lees het onderzoek. De onderzoekers hebben een test gedaan met 56 aan de ratelslang verwante soorten en ontdekten dat als de slangen zich bedreigd voelden, ze met hun staart zwiepten. (als ze aanvielen stond er in de Nederlandse vertaling, die begrepen er al helemaal niks van)

Het simpele feit dat ze met hun staart zwiepten is voor de onderzoekers genoeg reden om aan te nemen dat de ratelslang vroeger een onratelslang was, die door een genetische fout eelt op zijn staart kreeg, en omdat hij toen ineens kon ratelen, was hij succesvoller dan zijn soortgenoten, en zo ontstond de ratelslang. Ik zou er boos om worden als het niet zo lachwekkend was. Ik ben alleen bang dat hele volkstammen dit verhaal geloven. Het gemak waarmee zoiets wordt aangenomen. Als we het niet weten, was het een genetische fout die later een genetische goed bleek te zijn. Nee, dat noemt zich wetenschapper. En maar lachen om mensen die alles vanuit hun geloof verklaren. Onwetendheid voor gevorderden, noem ik dit.

Blijft natuurlijk de vraag hoe de ratelslang dan wel ontstond. Het is het verhaal van de kip en het ei. We weten het niet. Maar geef dat dan gewoon toe zeg! Ik vraag me onderhand af of hier niet de wet op de kansspelen van toepassing moet zijn. Nee, ik zou me hier diep voor schamen, als ik bioloog was. Volgende!

 

Heb het hart!

We zijn donor, mensen! Ik heb het op een of andere manier nooit aangedurfd om me als donor te laten registreren, daarom doet de overheid het nu maar voor me. Ik mag bezwaar maken als ik wil, maar ik vind dat bezwaarlijk. Want ja, wie ben ik dan weer om iemand die het nodig heeft een orgaan te weigeren? En als ik weiger, heb ik dan wel recht op het orgaan van een ander? Ik vind zelf van wel. Pertinent van wel. Als je eigen beslissing daar vanaf moet hangen, is het al geen eigen beslissing meer, en ik zou dat een ernstige inbreuk op de vrijheid vinden. En je creëert goede en slechte mensen,  zoals ze dat ook met rokers en niet-rokers hebben gedaan. Terwijl iedereen gelijk is. Roker of niet-roker, donor of geen donor.

Maar waar we niet erg goed over geïnformeerd schijnen te zijn, is de consequentie van orgaandonor zijn. Ik hoorde op de radio een mevrouw, verpleegster, wier man plotseling op sterven lag en in wiens organen men wel geinteresseerd was. Uiteindelijk moest de vrouw de beslissing nemen omdat haar man had aangegeven dat de nabestaanden de beslissing moesten nemen. Eerst had ze nee gezegd, toen bedenktijd gevraagd en na een paar uur kwam haar ja. Echter, door haar ja heeft ze niet goed afscheid kunnen nemen van haar man. Die nog warm -hersendood- bij haar werd weggehaald en bij wie allerlei, voor de nabestaanden vervelende testen gedaan moesten worden. En daar zat ze mee.

Op basis daarvan heeft ze voor zichzelf nee gezegd, en, gaf ze erbij aan, dan hoef ik ook geen orgaan van een ander. Sportief, dat wel. Maar ik vind niet dat iemand erop aangekeken mag worden mocht hij anders willen. Net zoals iemand die rookt gewoon gereanimeerd moet worden in het geval van een hartstilstand, als hij tenminste niet anders heeft aangegeven. Want zouden we hier mensen wel op aankijken, dan vind ik eigenlijk dat u ook bij leven een nier zou moeten afstaan. Want waarom zou u twee nieren voor uzelf willen houden, terwijl u met ééntje prima kunt leven en u iemand anders het leven kunt redden? En dat als u veel rookt, geen donorlongen zou mogen krijgen. En als u veel hardloopt, geen kunstknieën op kosten van de verzekeringsmaatschappij.

Ik zou natuurlijk nooit mijn organen mee willen nemen als een ander vecht voor zijn leven. Dan ga je er wel vanuit dat de ander een goed mens is. Dat hij geen kinderlokker is of zo. Of dat hij in het geval van een oorlog overloopt naar de vijand. Dat weet je van te voren niet. Eigenlijk zouden ze dat ook in de voorlichtingscampagne moeten meenemen. Want met de verhuftering van de samenleving wordt de kans wel steeds groter dat uw organen bij een hufter terecht komen. Maar de bedoeling van Pia Dijkstra is natuurlijk wel dat u aan een ziek kindje denkt.

Ik word dus donor. Mits de ontvanger niet fraudeert, rookt, verkeerd stemt, vreemdgaat, klaploopt, diesel rijdt, nagelbijt, onzin verkoopt of dictator wil worden. En stel nu dat mijn hart toch bij Erdogan terecht komt, dat mijn familie daar niet op aangekeken wordt.

 

Extreem

Ik vind het wel lekker, dat warme weer zo aan het einde van de zomer. Geen jas nodig als je ’s avonds de hond uitlaat, in polo naar mijn werk, en van warmte heb ik sowieso weinig last. Dit zijn dan wel de voordelen van klimaatverandering, als het er al mee te maken heeft. Men beweert dat het weer extremer wordt. Extremer dan wat wordt er niet bij verteld, maar men zou eruit kunnen opmaken dat het extreem warm wordt, dat het extreem regent, dat er extreme windvlagen komen, eigenlijk alles, behalve extreem koud. En dat vind ik toch wel een kleine tekortkoming aan de kwalificatie extreem weer.

In Engeland hebben ze berekend dat er 90% kans is dat het weer 30% extremer wordt. Ik moet er even over denken. Ik denk dat we het lekker aan de klimatologen moeten laten. Wat men wel heel knap voor elkaar heeft is dat de burger de verantwoordelijkheid van de opwarming van de aarde op zich neemt. En wie ‘men’ dan is, dat weet ik niet. Ik werk er overigens niet aan mee, aan het Mea Culpa voor het klimaat. 2014 en 2015 waren de warmste jaren ooit gemeten en 2016 ligt op schema om opnieuw het record te verbreken. Dat klinkt natuurlijk hartstikke zorgelijk. Of het dat ook is, dat weet ik niet. Eén ding is zeker, hoe langer deze recordreeks aanhoudt, hoe groter de kans wordt dat het binnenkort niet meer verbroken wordt. Tot die tijd, geniet nog even van het warme weer. En als u het wel kunt veranderen, doe dat vooral.

Illuminatie

Sommige mensen geloven dat de wereld geregeerd wordt door de 85 rijkste mensen ter wereld. De man die de slimste mens is geworden, is er eentje van. Ik geloof dat niet. Het is namelijk erg interessant om beweringen te doen die niet gecontroleerd kunnen worden. En hoe harder je het bewijs onderuit denkt te halen, hoe groter het complot en hoe minder je ervan weet, zegt de complotdenker. Zo zou een zekere familie Rotschild de wereld besturen zonder dat iemand er van weet. Alles wat Mark Rutte zegt, wordt hem ingefluisterd door een lid van de familie, en in ruil daarvoor krijgt Mark weer wat penningen. Het maakt de familie Rotschild niks uit wie er aan de macht is, want zij kunnen iedereen naar hun hand zetten.

Verder financiert de familie oorlogen om de wereldbevolking terug te brengen naar 500 miljoen mensen. Uiteraard is 9/11 ook door hen bedacht. Vanochtend nog in de krant. Bush heeft het gedaan, niet Osama Bin Laden. Complotdenkers worden nooit moe van zichzelf, want ze vinden altijd wel iemand die hun prachtige verhalen, want dat zijn het zeker, gelooft. Het zijn fases in mijn leven. Als ik weer even niks anders te doen heb, lees ik weer een mooie complottheorie om het leven op te leuken. Als kind geloofde ik dat ik een experiment was van robots. Ik was het enige echte mens en jullie waren allemaal als mens vermomde robots. Had ik uit een film.

Ik ken geen complottheorie die later waar bleek te zijn. Ik ken wel veel complottheorieën die nog steeds in stand worden gehouden omdat ze niet te controleren zijn. Kennelijk hoort het bij de mens. Het maakt zijn leven spannend. Trouwens, ik lieg. Ik ken natuurlijk wél één complottheorie die waar is. Maar omdat ik weet dat het waarheid is, valt hij bij mij al niet meer onder de complottheorieën. Elvis leeft.