Na gedane arbeid

bloemen

Het was een zomaar een zondag, maar wel een die dicht tegen perfectie aanzat. Ik was niet te laat naar bed gegaan, en werd fit wakker om een uur of negen. Ik deed veel, zonder echt moe te worden. Zo heb ik de boormachine moeten hanteren en hangt de tuin nu vol bloemen en heb ik nieuwe tuinposters opgehangen omdat de oude nogal verschoten waren. Ik heb de barbecue schoongemaakt, met vijl en ontvetter, ik heb mijn auto gewassen en gestofzuigd, ben twee keer met de hond naar het bos geweest, en al die tijd scheen de zon.

Na gedane arbeid is het goed rusten. Niet zomaar een spreekwoord, er zit zeker waarheid in. Dan moet het natuurlijk wel over arbeid gaan die je voor jezelf verricht en niet voor een baas, maar dan kun je ook tevreden kijken naar je opgeknapte tuin, je schone auto, het glimmende rooster van de barbecue, of zelfs de tevreden op een tuinstoel liggende hond.

Oud

Nu ik wat ouder ben (47, red.) heb ik ook wat blijvende lichamelijke schade opgelopen. Mijn haar ging er als eerste aan. Ik was 27 en verdorie, daar ging mijn kans om een knappe oude man te worden al in rook op. En het lijkt wel of het de voorzienigheid was die me in de steek liet, want net toen ik het nodig had, verdween het. En toen ik het niet meer nodig had, bleef het zitten. Dus ik loop met een uitgedund bosje rond, al vanaf mijn 27e.

Net toen ik er aan gewend was en de hoop kreeg dat het niet erger zou worden, hoorde ik iemand zeggen: jij wordt ook al grijs! Klap op klap heb ik te verduren gekregen. En grijs kan wel mooi staan, zie George Clooney, maar niet als je ook al kaal bent.

Ik begon voor het eerst gaatjes te krijgen, ik was verdorie al veertig geweest! En nu begeven mijn arendsogen het. Lezen uit een boek doe ik al met een leesbril, de rest gaat nog wel zonder. Ik heb na twee hernia’s een kramp in mijn linkerbeen overgehouden, die er op momenten dat het niet uitkomt, inschiet.

Ik maak van binnen geluiden. Als ik lig hoor ik mijn vrouw soms lachen om mijn geluiden. Ik kan ze niet wegkrijgen, behalve door op mijn andere zij te gaan liggen, dan gaat het weg. Iets met lucht. Plassen. Laten we het daar niet over hebben, maar alleen als ik flink bier heb gezopen kletter ik nog keihard tegen het porselein. Verder wordt het genant en moet ik er minimaal één keer uit ’s nachts.

En dan zegt de leuke kapster altijd tegen me dat ze me helemaal niet oud vindt. En dat helpt echt! Ik voel me dan weer groeien en denk dat ik nog heel wat klaarspeel. Totdat ik in bed lig en de lucht in mij weer rare geluiden begint te maken en mij eraan herinnert dat de kapster geen gelijk heeft. En dat ik me vooral niks in mijn hoofd moet halen, anders gaan er nog veel meer genante klachten optreden.

Cito

De Citoscore van mijn zoontje is ook binnen. Hij had het boven mijn verwachting gedaan want ik dacht dat hij er helemaal niks van had gebakken. Na dag één vroeg ik hem om mij een vraag uit de toets te noemen. Hij wist het niet. Ook na lang aandringen van mij kwam hij niet met een vraag. Ik zei tegen hem dat ik morgen verwachtte dat hij een vraag zou onthouden.

De volgende dag vroeg ik het hem, en warempel, hij wist nog een vraag. En wat heb je daarop geantwoord, Hans? Dat wist hij niet meer. Grrmmpphh. Hans, morgen verwacht ik dat je een vraag én het antwoord onthoudt, goed? En ja hoor, de volgende dag wist hij een vraag, en ook het antwoord. Helaas, was het antwoord fout. Hij scoorde op school kader/Mavo, dat is volgens mij vergelijkbaar met vroeger Mavo C. Nu had hij zijn citotoets op D-niveau gemaakt, dus ik was allang blij. Hijzelf ook trouwens.

Ik had vroeger een dijk van een Citotoets gemaakt, 545, VWO niveau. Vandaar dat ik op de Mavo ben begonnen. En om heel eerlijk te zijn klopte dat precies. Mijn vermogen om dingen te begrijpen kan tot grote hoogte stijgen, maar mijn hersenen moeten wel opwarmen. Maar het grootste struikelblok waarom ik niet naar het VWO ging was mijn gebrek aan zelfstandigheid. En inderdaad, dat is helemaal waar. Ik weet nog niet hoe je met de bus moet! Ik heb één keer proberen weg te lopen van huis om in het bos te overleven, drie kwartier volgehouden!

Tegenwoordig hoor ik de ene 550 score na de andere. En allemaal nemen ze in hun eentje het vliegtuig naar Australië. Intelligentie is het vermogen om dingen snel te begrijpen, maar je hebt er veel meer aan als je onverschrokken de wereld in kijkt.

Een waar democraat.

Ik heb mijn democratische plicht gedaan en dat is nu eens niet ‘stemmen’, want dat is zo makkelijk, maar opkomen voor hen die zich niet kunnen verdedigen. ‘Hen’ zijn in dit geval twee zilveresdoorns die gekapt dreigen te worden door de gemeente. Ik had nog twee dagen om mijn bezwaarschrift in te dienen, en dat heb ik gedaan. Ik had nog nooit van zilveresdoorns gehoord, maar als ik uit mijn raam kijk staan er twee grote bomen die dat kennelijk zijn.

Iemand had een kapvergunning aangevraagd om er drie extra parkeerplaatsen aan te leggen. Voor drie extra parkeerplaatsen moesten deze twee zogenaamde toekomstbomen, beeldbepalend voor de buurt, wijken. Want de parkeerdruk zou te hoog zijn, en bovendien zou de verkeersveiligheid gebaat zijn bij die extra parkeerplaatsen.

Nee, dit overstijgt de democratische plicht van het stemmen. Dit is waar de democratie pas echt om gaat! Opkomen voor de zwakkeren en voor hen die geen stem hebben. Het zal wel niks uithalen, maar als ik straks naar een kale betonnen vlakte zit te kijken, hoef ik het mezelf in elk geval niet te verwijten. Hoewel ik me nog zou kunnen vastketenen aan een van die bomen. En mijn kinderen aan de ander. Er was trouwens ook nog een paardenkastanje in het kapproject betrokken. Maar die staat in een andere straat, dus daar heb ik geen bezwaar tegen gemaakt. Niet omdat ik niet om paardenkastanjes geef, maar omdat ik me niet wil bemoeien met politiek buiten mijn straat.

Ajax, Feyenoord en PSV

Dat het landskampioenschap niet te koop is, weet Ajax inmiddels ook. Zeker voor een club die prat gaat op de eigen opleiding, werden er nogal dure aankopen gedaan omdat die titel die er toch al twee jaar niet meer was, weer binnengehaald moest worden. In de top 5 van duurste Nederlandse aankopen ooit, staan er vier van Ajax, dat is toch wel opvallend. Hopelijk kunnen deze aankopen wel bijdragen tot het binnenhalen van die felbegeerde Europaleague.

Feyenoord laat even zien wat het betekent om opgekropte frustraties en emoties te uiten. Huilende supporters, een huilende coach, bij PSV en Ajax kennen ze dat niet, wat uiteraard ook te maken heeft met hoe lang het voor Feyenoord geleden was. Het zes uur journaal liet een huilende fan horen: “ben zo lang getreiterd door die Amsterdammers, maar nu hebben wij die schaal!” Het brak bijna je hart.

PSV heeft een hopeloos seizoen gedraaid. Daar kunnen we kort over zijn. Ik ga geen excuses zoeken, ze hebben het gewoon niet gebracht dit seizoen. Gauw vergeten. Ze hadden beter nog eerder kunnen afhaken, dat had me een hoop ergernis gescheeld.

The wonder of you

Ik heb altijd gezegd dat als Elvis nog een keer zou optreden, ik erheen zou gaan. Gisterenavond was het zover, Elvis trad op in Ahoy samen met een groot orkest. Het was zijn grote droom om in Europa op te treden, en ook was hij gefascineerd door grote orkesten. 40 jaar na zijn dood trekt de man nog volle zalen over de wereld. Nou ja, Ahoy zat driekwart vol, maar toch.

Elvis werd op een groot scherm geprojecteerd, zijn stem was van de band gefilterd en het orkest begeleidde hem. Het was absoluut mooi gedaan, en ik vroeg me af hoe mooi het moest zijn om ooit een echt optreden van hem meegemaakt te hebben. Want wat een artiest, wat een magneet was die man. Zijn vrouw, Priscilla, was aanwezig en praatte de show aan elkaar, en vertelde over Elvis’ dromen, gaf een inkijkje in de prive 8mm film collectie, en noemde haar drie favoriete nummers. Don’t, It’s now or never en I can’t help falling in love with you, die vervolgens ook ten gehore werden gebracht.

Ik realiseerde me dat ik nooit meer dichter bij Elvis zou komen. Hier stond iemand die Elvis echt gekend had, wat heet! Ze is inmiddels over de zeventig, en de plastische chirurgie heeft zijn vernietigende werk gedaan, maar van een afstandje ziet ze er nog goed uit. Blote armen kon ze nog makkelijk hebben. Ik zag haar op TV bij Tan, en afgezien dat ik me rot schrok van haar uiterlijk, ergerde ik me weer gruwelijk aan Tan en Peter R. Tan heeft geen idee wie ze is of wie Elvis was. Is alleen met zich zelf bezig, bah.

Maar Priscilla was vriendelijk en leek zich te realiseren wat Elvis nog steeds los maakt bij veel mensen. Ik keek naar dat gezicht op het grote scherm. Dat vertrouwde gezicht dat mij al mijn hele leven begeleidt.

Titel

Ik ging naar de huisarts wegens benauwdheidsklachten. Af en toe na het hoesten krijg ik geen lucht meer. Mijn luchtpijp lijkt dan dicht te zitten, en het is alsof ik door en rietje moet ademhalen. De huisarts leek niet erg onder de indruk van mijn verhaal, mat mijn zuurstofgehalte, dat op dat moment 98% aangaf, luisterde mijn longen en testte mijn bloedwaarden die ook prima waren.

Enigszins opgelucht verliet ik de spreekkamer met het afdvies te wachten tot het overging. Het duurt nu al een maand, en langzaam werd het erger. Vanochtend na een hoestbui kreeg ik 20 seconden bijna geen lucht, en maak ik het geluid van een zware roker die nog maar één long heeft. Ik liep rood aan en de tranen stonden in mijn ogen.

Het is alsof mijn luchtpijp zich afsluit en na tien seconden pas weer opengaat. Tien lijkt niet veel, maar als je net uit een hoestbui komt, is het best lang. Het gaat wel weer over, maar nu begrijp ik wel hoe de Feyenoord supporter zich momenteel voelt. Go Ahead legt Ajax geen strobreed in de weg, en zelf staat Feyenoord 2-0 achter met nog een half uur te gaan.