De laatste keer…

Vijf jaar geleden, toen ik mevrouw Mack leerde kennen, had zij Mack (de echte) al. Omdat ik gek ben met honden nam zij hem vaak mee als ze bij mij op m'n flatje op bezoek kwam.
Mack en ik konden het gelijk goed vinden. Toen wij drie jaar geleden introkken in ons huidige huis, heeft Mack ingevoerd dat er iedere avond na het eten een kwartiertje buiten met hem gespeeld werd. Hij is helemaal gek van ballen en piepende speeltjes, zo gek dat hij tijdens het spelen ineens niet meer mank loopt, zelfs als hij dat de hele dag wel deed.
Naarmate hij ouder (hij is nu 9,5) werd kreeg hij langzaam wat kwaaltjes, kapotte voetzolen, trekken met z'n achterpoot, last van z'n oog, regelmatig diarree, het deerde hem niks wanneer er maar met hem gespeeld werd of meegenomen werd naar het bos.
Al bijna twee jaar blaft hij ons met de regelmaat van de klok 's nachts wakker omdat hij eruit moet.
De laatste maanden steeds vaker, meestal als je hem net 's nachts uitgelaten hebt en je ligt net weer in je bed, begint hij weer. Ook 's avonds wordt hij steeds onrustiger. Snel ademhalen, opstaan, vier passen, neerploffen, snel ademhalen enz. Dinsdagochtend had hij in de huiskamer gepiest, en vanochtend in z'n mand terwijl hij er gewoon in lag.
Toen ik thuis kwam had mevrouw Mack de dierenarts gebeld en die zag niet dat hier nog verbetering in zou komen, en dat er eigenlijk maar één oplossing is, hem in laten slapen. Wij waren er al een beetje bang voor. Vanavond heb ik hem voor de laatste keer geroepen voor het spelen, en vrolijk (hij dan, ik huilend) liep hij achter me aan om voor de laatste keer te gaan spelen.
Morgen als ik thuis kom is hij er niet meer. Mevrouw Mack doet het vuile werk, zij is een stuk dapperder dan ik, zij heeft Mack al vanaf pup en vindt het zo mogelijk nog erger dan ik.
Sinds anderhalf jaar staat hij op de veteranenlijst van oudste bulldoggen van Nederland, maar de eerste plaats zal hij niet meer halen.

Advertenties

11 reacties op “De laatste keer…

  1. anna-maria schreef:

    Kippenvel. Sterkte.

  2. Kwebbel schreef:

    Ach arme Mack. ’t arme beessie. Geef hem nog een extra knuffel van me.
    Jullie heel veel sterkte gewenst.

  3. niek schreef:

    Sterkte mevrouw Mack en opperbaas…

  4. Jolie schreef:

    Jee… wat naar zeg…
    heel veel sterkte!!

  5. Peng schreef:

    Kijk hem nou staan op de foto, met van die trouwe ogen… Heel verdrietig, mack. Jij en mevrouw Mack heel veel sterkte toegewenst.

  6. Lennard schreef:

    Heer en Mevrouw Mack, sterkte.

  7. mevrouw de P. vanuit Trintange schreef:

    Wat verdrietig voor jullie. En wat zal het stil zijn ’s avonds en ’s nachts. Sterkte.

  8. LiZ schreef:

    Kutzooi! Wat een ontzettende moeilijke beslissing maar voor Mack waarschijnlijk het beste. Want hoe lang moet je zoiets nog rekken.
    Je doet dit vanmiddag toch niet alleen mevrouw Mack? Ik hoop dat je iemand naast je hebt staan die je op kan vangen anders kom ik naar je toe!

  9. rob schreef:

    Rot, rot, rot, als je een maatje voor altijd moet missen. Koester de vele goeie herinneringen. Daar kan je de leegte nog een beetje mee opvullen.

  10. GeeSpot schreef:

    hè gedver 😦 sterkte!

  11. ria schreef:

    De tranen springen mij ook al in de ogen, vreselijk! Heel veel sterkte ermee.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s