Heimwee

Een vreemd soort heimwee is mij overvallen. Het is heimwee naar een tijd dat ik er nog niet was en naar een plek die ik niet ken. Utrecht, begin vijftiger jaren. Ik ken het alleen van oude zwart-wit foto's uit het fotoalbum van mijn oma. Mijn vader is er als klein jongetje op te zien, spelend met een step of met een slee. Gekleed in korte broek, lange kousen en met winterjas en sjaal. Met z'n donkere haar en z'n blije kindergezicht past hij precies in een mooi plaatjesboek. Daar werd de basis gelegd voor een gelukkig leven dat niet al te lang mocht duren.

Ik mis hem momenteel erg. Ik mis hem zo dat ik de tijd terug zou willen draaien tot 1950. Naar dat gezin uit de Kievitdwarsstraat/IJsselsteinlaan waarvan mijn opa en oma de vader en moeder waren. Waar vier broers en één zus een gelukkige en onbezorgde tijd kenden. Dat gezin met vijf kinderen waarvan mijn vader de oudste was en waarin hij zo'n onbezorgde jeugd had. Ik zou willen dat het kon. Terug naar 1950. Ik zou dan nog 19 jaar moeten wachten tot ik geboren zou worden, maar dat is slechts een kleine prijs.

Als ik zijn naam 'Hans' op google intyp, krijg ik geen resultaten. Ik vind het oneerlijk dat hij niet te voorschijn komt. Alleen maar omdat hij vóór het internettijdperk overleed. Zelfs op schoolbank.nl staat hij niet. Daarom hou ik hem maar in ere. Hij heeft inmiddels vijf kleinkinderen en ik ga er maar vanuit dat hij dat op een of andere manier weet, want als er niks meer is na de dood, is vroeg doodgaan zo oneerlijk.
heimwee

Advertenties

27 reacties op “Heimwee

  1. rob hamilton schreef:

    Wat is dit prachtig verwoord. Dat doet niemand je na. Je moet echt naar een uitgever.

  2. rob hamilton schreef:

    En o ja. Als ik de foto van jouw vader zie, leeft hij ook duidelijk in je voort.

  3. mack schreef:

    @Rob: Alleen dat haar hè, dat heb ik niet voort kunnen laten leven. Maar bedankt voor de complimenten.

  4. FrankiePebbles schreef:

    Ik wist dit. Nou ja weten, ik voelde het aan (doordat ik zoals je weet ook bij Rob lees). Ik dacht letterlijk: hij kan zijn vader zelfs niet eens op het wereldwijde web terugvinden!
    Wat ik niet wist is waarom je Elvisfan bent en nu wel (denk ik), want je vader heeft op die foto veel van Elvis weg. Een beetje een combinatie van Elvis en Mack.

  5. Smitsky schreef:

    Wat lijk je op je vader… Een heel mooi log.. ben er stil van.

  6. mack schreef:

    @Frankie: Die doet zeer achter in mijn keel, die reactie (1e deel). Goed opgelet van je.
    @Smitsky: dank.

  7. Greetje schreef:

    Ik heb mijn moeder nog nooit gegoogled.
    Ik geloof ook niet dat ik het durf.
    xxx

  8. Cyberjunk schreef:

    Als je zo over je vader kunt schrijven, dan ben je een gelukkig mens. Ik kan niet zo goed zien dat je op hem lijkt, maar als je zijn voorbeeld, dat jou heeft aangesproken, probeert te volgen heeft hij niet voor niets geleefd.

  9. Hermanus schreef:

    Hij zit nu op een wolk, samen met mijn pa, te lachen om onze grappen en grollen en ze kijken met een gezicht vol trots omlaag.

  10. Laurent schreef:

    Da’s een mooie foto van hem. Ik typ ook wel eens mijn vader’s naam in Google in, maar hij komt er ook nog steeds niet uit. Ja, op mijn eigen weblog inderdaad.

  11. Felicita schreef:

    Fado-zangers noemen dit ‘saudade’. Welgemeende waarschuwing: na iedere verjaardag wordt het erger.
    Wat een stuk trouwens; je vader !

  12. Yukiko schreef:

    @Felicita,
    Een prachtig nummer van Césaria Évora heet Sodade, ik heb mij laten vertellen dat het hetzelfde betekent als saudade.
    Ik versta geen biet van wat de tekst, maar de manier van zingen vertaalt genoeg.


  13. roelie schreef:

    Maurice, wat verschrikkelijk mooi heb je dat geschreven.
    Leven is niet eerlijk he?

  14. Yukiko schreef:

    Die foto rechtsonder voor die kast met inktpotjes… treffend hoor. Je hebt die uiterlijke genen goed overgedragen.

  15. Mell schreef:

    Dat gemis zal er altijd zijn. Waarschijnlijk nu wat meer op de voorgrond door de geboorte van je dochter en je verjaardag… Dank je wel dat je dit met ons deelt. Zo houd je je vader levendig bij ons, lezers, door jou, gewoon zoals je bent, door Hans’naam, …enz. Er is nu zelfs een stukje op internet over hem te vinden. En, om even terug te komen op je laatste zin, ik geloof zeker dat er leven is na de dood. Je zult hem ooit weer terug zien. (Mag ik dat zo zeggen op jouw site? Anders verwijder je het maar)

  16. Eva schreef:

    Ik begrijp je heel goed, maar uiteindelijk is het niet het internet waardoor je vader vereeuwigd wordt. Er komt een tijd dat iedereen die hem in leven gekend heeft er zelf ook niet meer is. Jouw kinderen hebben hem niet gekend maar dankzij jouw vader bestaan ze wèl. En in jou geval is dat uiterlijk ook behoorlijk goed te zien.
    Hij leeft voort in jou, jouw kinderen en hun kinderen en vereeuwigd op die manier zichzelf.
    Jou kinderen zijn lopende Googletjes (als je begrijp wat ik bedoel)
    (O en kom ik weer aanzaniken met m`n liedjes maar deze is zó treffend:


  17. Eva schreef:

    O shit, die doet het niet. Deze wel?


  18. Yukiko schreef:

    @Mell, waarom zou je dat niet zo mogen zeggen? Niets aanstootgevends aan toch (heb hier wel ergere reacties meegemaakt)? Dat is gewoon jouw visie, mening, geloof, hoe je het noemen wilt.

  19. kidtwist schreef:

    Ik mis mijn vader ook ontzettend. Er gaat geen dag voorbij zonder aan hem te denken. Zijn naam heb ik gelukkig wel kunnen vinden dankzij Google. De beste man heeft zelfs een wikipediapagina. http://nl.wikipedia.org/wiki/Iggy_Pop

  20. Margo schreef:

    Mijn vader zou vandaag 92 zijn geworden. Maar hij overleed kort na zijn 86e verjaardag, 9 maanden na mijn moeder. Jouw vader is veel te vroeg overleden, maar ik denk net als Hermanus dat hij “ergens” weet wat er met jou gebeurt en hoe je je voelt. Dat doet echter niets af aan het feit dat je hem mist.
    Een mooi eerbetoon aan een knappe vader!

  21. Bjorn schreef:

    Mooi geschreven.

  22. Kwebbel schreef:

    Mooie oprechte log Mack, en zeer herkenbaar.

  23. Ria schreef:

    Dit is een slik-brok-even-weg-log
    voelbaar aangrijpend

  24. Petronella :-) schreef:

    Onze voorouders. Oorsprong van ons leven. Schakels aan een ketting zijn we met z’n allen. Soms zie je dat ineens. Voel je je klein in de tijd.

  25. Leez schreef:

    Dat is een mooi logje, Mack. Mijn complimenten.
    Ja, oneerlijk, dat is een moeilijk woord. Eerlijkheid is te beschrijven als je het kunt vergelijken met iets anders: dit is eerlijk en dat is oneerlijk. Een kort leven is oneerlijk, zeggen wij. Daar denk ik soms diep over na. Vermoedelijk zijn wij hier op aarde niet in staat het geheel te overzien, waarin wellicht het korte leven een geheel andere betekenis heeft en er geen sprake meer is van oneerlijk.

  26. Pauline schreef:

    Tegen de tijd dat ik ‘m lezen kan zonder pijnlijke tranen…ja dan, wat dan?

  27. ria schreef:

    Het gaat ook nooit over. Er zullen altijd momenten zijn die je eigenlijk had willen delen, of gewoon even iets vragen (had jij dat ook?). Ik heb ook zo’n soort collage (van mijn moeder dan) hier bij mijn pc te staan, voor mij helpt het, ik praat af en toe even met haar. Zij heeft mijn kinderen wel gekend, dat maakt het misschien wat makkelijker, maar je verhaal…. ik kan het me zo goed voorstellen…

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s