Heimwee

Een vreemd soort heimwee is mij overvallen. Het is heimwee naar een tijd dat ik er nog niet was en naar een plek die ik niet ken. Utrecht, begin vijftiger jaren. Ik ken het alleen van oude zwart-wit foto's uit het fotoalbum van mijn oma. Mijn vader is er als klein jongetje op te zien, spelend met een step of met een slee. Gekleed in korte broek, lange kousen en met winterjas en sjaal. Met z'n donkere haar en z'n blije kindergezicht past hij precies in een mooi plaatjesboek. Daar werd de basis gelegd voor een gelukkig leven dat niet al te lang mocht duren.

Ik mis hem momenteel erg. Ik mis hem zo dat ik de tijd terug zou willen draaien tot 1950. Naar dat gezin uit de Kievitdwarsstraat/IJsselsteinlaan waarvan mijn opa en oma de vader en moeder waren. Waar vier broers en één zus een gelukkige en onbezorgde tijd kenden. Dat gezin met vijf kinderen waarvan mijn vader de oudste was en waarin hij zo'n onbezorgde jeugd had. Ik zou willen dat het kon. Terug naar 1950. Ik zou dan nog 19 jaar moeten wachten tot ik geboren zou worden, maar dat is slechts een kleine prijs.

Als ik zijn naam 'Hans' op google intyp, krijg ik geen resultaten. Ik vind het oneerlijk dat hij niet te voorschijn komt. Alleen maar omdat hij vóór het internettijdperk overleed. Zelfs op schoolbank.nl staat hij niet. Daarom hou ik hem maar in ere. Hij heeft inmiddels vijf kleinkinderen en ik ga er maar vanuit dat hij dat op een of andere manier weet, want als er niks meer is na de dood, is vroeg doodgaan zo oneerlijk.
heimwee

Advertenties

Auteur: Mack

Veertiger die lang geleden begon met bloggen en tot nu toe volhardt. Kwam zelfs met de blogwet 2011 om tegenwicht te bieden aan de vele overlopers van weblog naar hypes zoals FB, Twitter en andere vluchtige en oppervlakkige zelfbevlekking. Ik schrijf dwangmatig. Maar ook omdat ik het leuk vind. Soms ben ik te moe, of staat de tv te hard om me te kunnen concentreren. Maar meestal schrijf ik. Soms een paar dagen niet. Maar ik kom altijd terug naar hier. Want dit is m'n tweede huis.

27 thoughts on “Heimwee”

  1. Ik wist dit. Nou ja weten, ik voelde het aan (doordat ik zoals je weet ook bij Rob lees). Ik dacht letterlijk: hij kan zijn vader zelfs niet eens op het wereldwijde web terugvinden!
    Wat ik niet wist is waarom je Elvisfan bent en nu wel (denk ik), want je vader heeft op die foto veel van Elvis weg. Een beetje een combinatie van Elvis en Mack.

  2. Als je zo over je vader kunt schrijven, dan ben je een gelukkig mens. Ik kan niet zo goed zien dat je op hem lijkt, maar als je zijn voorbeeld, dat jou heeft aangesproken, probeert te volgen heeft hij niet voor niets geleefd.

  3. Da’s een mooie foto van hem. Ik typ ook wel eens mijn vader’s naam in Google in, maar hij komt er ook nog steeds niet uit. Ja, op mijn eigen weblog inderdaad.

  4. @Felicita,
    Een prachtig nummer van Césaria Évora heet Sodade, ik heb mij laten vertellen dat het hetzelfde betekent als saudade.
    Ik versta geen biet van wat de tekst, maar de manier van zingen vertaalt genoeg.

  5. Dat gemis zal er altijd zijn. Waarschijnlijk nu wat meer op de voorgrond door de geboorte van je dochter en je verjaardag… Dank je wel dat je dit met ons deelt. Zo houd je je vader levendig bij ons, lezers, door jou, gewoon zoals je bent, door Hans’naam, …enz. Er is nu zelfs een stukje op internet over hem te vinden. En, om even terug te komen op je laatste zin, ik geloof zeker dat er leven is na de dood. Je zult hem ooit weer terug zien. (Mag ik dat zo zeggen op jouw site? Anders verwijder je het maar)

  6. Ik begrijp je heel goed, maar uiteindelijk is het niet het internet waardoor je vader vereeuwigd wordt. Er komt een tijd dat iedereen die hem in leven gekend heeft er zelf ook niet meer is. Jouw kinderen hebben hem niet gekend maar dankzij jouw vader bestaan ze wèl. En in jou geval is dat uiterlijk ook behoorlijk goed te zien.
    Hij leeft voort in jou, jouw kinderen en hun kinderen en vereeuwigd op die manier zichzelf.
    Jou kinderen zijn lopende Googletjes (als je begrijp wat ik bedoel)
    (O en kom ik weer aanzaniken met m`n liedjes maar deze is zó treffend:

  7. @Mell, waarom zou je dat niet zo mogen zeggen? Niets aanstootgevends aan toch (heb hier wel ergere reacties meegemaakt)? Dat is gewoon jouw visie, mening, geloof, hoe je het noemen wilt.

  8. Mijn vader zou vandaag 92 zijn geworden. Maar hij overleed kort na zijn 86e verjaardag, 9 maanden na mijn moeder. Jouw vader is veel te vroeg overleden, maar ik denk net als Hermanus dat hij “ergens” weet wat er met jou gebeurt en hoe je je voelt. Dat doet echter niets af aan het feit dat je hem mist.
    Een mooi eerbetoon aan een knappe vader!

  9. Onze voorouders. Oorsprong van ons leven. Schakels aan een ketting zijn we met z’n allen. Soms zie je dat ineens. Voel je je klein in de tijd.

  10. Dat is een mooi logje, Mack. Mijn complimenten.
    Ja, oneerlijk, dat is een moeilijk woord. Eerlijkheid is te beschrijven als je het kunt vergelijken met iets anders: dit is eerlijk en dat is oneerlijk. Een kort leven is oneerlijk, zeggen wij. Daar denk ik soms diep over na. Vermoedelijk zijn wij hier op aarde niet in staat het geheel te overzien, waarin wellicht het korte leven een geheel andere betekenis heeft en er geen sprake meer is van oneerlijk.

  11. Het gaat ook nooit over. Er zullen altijd momenten zijn die je eigenlijk had willen delen, of gewoon even iets vragen (had jij dat ook?). Ik heb ook zo’n soort collage (van mijn moeder dan) hier bij mijn pc te staan, voor mij helpt het, ik praat af en toe even met haar. Zij heeft mijn kinderen wel gekend, dat maakt het misschien wat makkelijker, maar je verhaal…. ik kan het me zo goed voorstellen…

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s