Het concert dat eruit sprong.

Yukiko schreef een logje over haar, laat ik zeggen, aparte muzieksmaak. En dat ze wel wist dat haar muzieklogjes niet gewaardeerd worden door haar trouwe aanhang. (Bedoelt ze mij mee.) Ze meldt dat ik geen muzieksmaak heb, maar voor het geval dat de andere lezer van haar blog thuis is, laat ze een hele kleine mogelijkheid open dat het aan haar zou kunnen liggen.

Nu is met muzieksmaak iets vreemds aan de hand. Over smaak valt prima te twisten, je moet het alleen niet willen opdringen aan een ander. Ik zou dat ook nooit doen, sterker nog, ik zal u eens een geheim vertellen. Ik ben Elvisfan. Daar hoort u van op hè? Muzieksmaak is al net als een politieke keuze. Je moet en zal je overtuiging delen met een ander in plaats van er zelf van te genieten. En natuurlijk, ik vraag me ook wel eens af of sommigen op hun gehoor af gaan of op hun muzikale omgeving. Maar ja.

Het was denk ik in 2004 dat ik naar een concert van Gé Reinders ben geweest. Nou ja, concert, een theateroptreden. Gé Reinders hoorde ik midden jaren negentig voor het eerst en hij is altijd blijven hangen. Ik liet zijn naam hier en daar vallen en niet veel later stond hij op nummer 67 in de top 2000. Om weer niet veel later nog door te stoten naar de 27e plaats. Maar ook in mijn omgeving bleef mijn bewondering voor Gé niet onopgemerkt. Voor mijn verjaardag kreeg ik twee kaarten voor zijn theatertoer. Linda natuurlijk hartstikke blij, totdat ze zich realiseerde dat Gé wel eens niet goed zou kunnen vallen in haar concertreeks van Guns n’ Roses, AC/DC, Metallica, Dreamtheater, Nickelback, David Gilmour, Deep Purple en welke harde rockers ik allemaal vergeten ben. Dus liet ze op het laatste moment verstek gaan. Gelukkig was daar mijn zwager en mede-Elvisfan die met mij mee ging naar Gé. En hij vond het geweldig. Natuurlijk waren wij de enige fans die het concert zonder rollator betraden, maar dat mocht de pret niet drukken. De advocaat met slagroom vloeide rijkelijk en er werd stevig gelachen om Gé’s grapjes tussendoor. Ook backstage ging het er wild aan toe. Gé deed nog een handtekeningensessie maar veel fans moesten teruggeduwd worden naar hun bustocht, dus heel erg laat werd het niet. Maar ik heb zelden zo ontspannen kunnen genieten van muziek als bij Gé. Een aanrader. Ik zou bijna zeggen, een must!

Advertenties
Dit bericht is geplaatst in Muziek.

8 reacties op “Het concert dat eruit sprong.

  1. Linda de Jong schreef:

    Yukiko heeft gelijk, verder weinig toe te voegen…

  2. Linda de Jong schreef:

    En waarom heet deze log ‘het concert wat eruit sprong’?? Naast Anita Meijer en Oscar Harris springt Malle Pietje er nog uit!

  3. yukikopesik schreef:

    Waar haal je de arrogantie vandaan dat ik jou bedoel met trouwe aanhang? Dat is niet eens in mij opgekomen?! Het was een algemene lading.

    Maar Elvis is leuk. Over Gé houd ik mij stil.

  4. Mack schreef:

    Ach komop, het was overduidelijk. Ik kreeg zelfs steunbetuigingen via de e-mail. 😉

  5. yukikopesik schreef:

    Hahaha. Oh ja, wacht. Je krijgt gelijk hoor (wat was ook alweer het verschil tussen hebben en krijgen?).

  6. Mack schreef:

    Van jou zal ik het nooit krijgen in elk geval. (nou ja, eenmalig)Ik zal ermee moeten leren leven.

  7. yukikopesik schreef:

    Als je gelijk hebt, dan heb je het, heb je het niet, dan krijg je het. Deze keer krijg je het van mij. Cadeautje op de zonnige woensdagmorgen.

  8. Mack schreef:

    Nou, in elk geval fijn dat ik het zo weinig van je krijg dan.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s