Hoera

Mijn ingezonden gedicht voor de dodenherdenking werd afgekeurd. Ik had me een dag vergist volgens het Comité. Jammer, verder vonden ze het erg goed.

Hoera, het is vijf mei, we zijn allen blij, want de Duitsers marcheren niet meer in een rij. Hun schietgeweer doet het niet meer. We zijn weer vrienden en alles is vergeven en vergeten en niemand heeft meer last van zijn geweten. Nee, een oorlog is niet fijn maar nu kunnen we weer vrienden zijn. Hoera, het is vijf mei, we zijn weer vrij, de Duitsers vechten niet meer zij aan zij. Hitler is dood, hoera hoera, de koningin hoeft niet meer te vluchten met de boot. De luftwaffe bestaat nog wel, maar dat staat nu onder navo-bevel. Hoera, de bezetter is verjaagd en alle kopstukken zijn aangeklaagd. Ze zijn opgehangen aan hun nek, hoera, hoera, dat vonden we te gek. Geen razzia’s meer een geen verdwenen fiets, nee oorlog vind ik niets.

Advertenties

3 reacties op “Hoera

  1. Irene schreef:

    Een dijk van een gedicht. Meer hoeft gewoon niet.

  2. Laurent schreef:

    Hoezo geen verdwenen fiets? Moet jij je fiets eens een nachtje onbewaakt bij een willekeurig station neerzetten…

  3. Bjorn Franke schreef:

    Het mooie van poëzie
    is, zoals ik het zie,
    dat het niet hoeft te rijmen

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s