Minotaurus

Hans is een jongetje met over het algemeen een lief karakter, maar hij kan ook een etterbak zijn als hij zijn zusje pest. Die op haar beurt vaak weer een draak is, en als ze dat niet is is ze lomp en onbehouwen. En soms is ze een engeltje. Dat is hoe het is. In mijn gevoel zijn ze echter beiden uitsluitend engeltjes en heb ik geen voorkeur voor één van beiden. Zo gaat het overal, maar toen Tammar er nog niet was vond ik het lastig voor te stellen dat ik met zijn broertje of zusje net zo gek zou zijn als met Hans. Maar dat gaat vanzelf.

Met Hans deed ik vanavond het spelletje Minitaurus. Een spelletje van Lego waarvan ik in het begin na drie keer de spelregels gelezen te hebben nog steeds geen idee had hoe ik moest beginnen, maar gelukkig snapte Linda het wel. Linda snapt trouwens ook altijd alle films die ik niet snap en ik vraag me af hoe het mogelijk is dat ik diploma’s heb gehaald. Mijn IQ is in tests in orde, maar zelfs Tammar roept regelmatig dat ik dom ben. “Papa, jij bent dom!” Maar goed, Minotaurus. Als ik eenmaal iets snap, dan snap ik het ook. Ik kan dan stijgen tot ongekende hoogten. Vandaar dat ik Hans vanavond ook twee keer versloeg. Maar dat was eigenlijk helemaal niet de bedoeling. Hans kan heel geconcentreerd dat spelletje spelen. Na zijn eerste verlies riep hij hoopvol: “nog een potje”, terwijl het al bijna acht uur was. Maar vooruit dan maar. Toen ik het tweede ook won, en heel onsportief mijn beide handen in de lucht stak (ik ben een slechte winnaar en ik was vergeten dat ik de eerste ook al had gewonnen) zag ik de teleurstelling op zijn gezicht. Hij vatte het gelukkig wel goed op, en ik zei dat we woensdag weer een potje zouden doen. Eerder kan ik niet. Maar wat vond ik het lullig van me. Vind je dat nou leuk, grote lummel? Maar ook wel licht ontroerd door Hans, de goede verliezer.

Advertenties

6 reacties op “Minotaurus

  1. jenni70 schreef:

    Ja, Hans is nog net op de leeftijd dat het loont om hem af en toe een potje te laten winnen. Dano (met wie ik ook geregeld Minotaurus speel), kan dat schudden. Hard tegen hard. Alle poppetjes op het veld, veelvuldig gebruik van de grijze roadblocks.. meedogenloos.

  2. Laurent schreef:

    Ja nou ja, ik verloor uiteindelijk altijd vrijwel alle spelletjes, waardoor ik uiteindelijk wel weer heel koelbloedig werd in het tafeltennissen. Maar als ouder moet je af en toe ongemerkt expres verliezen ja.

  3. ria schreef:

    Spelletjes zijn leuk en gezellig en ja kleintjes moeten natuurlijk af en toe winnen anders gat de lol eraf. Toch houdt niet elk kind ervan, ik heb 1 spelletjes kind, de ander vindt er niets aan.

  4. R van InR schreef:

    Eens kijken als Hans straks 16 is of hij jou ook zo af en toe eens laat winnen 😉

  5. Bertie schreef:

    Tja. Moeilijk. Toen onze kinderen klein waren wist ik nooit zo goed wat te doen bij spelletjes. Tot ze me met alles versloegen omdat ze vlugger en slimmer waren.

  6. Rob Alberts schreef:

    En heeft Hans nu ook een keer mogen winnen?
    Vrolijke groet,

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s