Het zwarte gat

Ik ving een deel van een gesprek op de radio op over oud-schaatser Jan Ykema. Kenners weten wel dat hij zilver op de Olympische Spelen haalde in 1988, net achter de man met de mooie naam, Uwe Jens May. Ykema stond in de belangstelling en als je dat aankunt is dat goed. Maar nog veel beter is het als de roem vergankelijk blijkt en mensen je niet meer interessant vinden, dat je dan ook met beide benen op de grond blijft staan. Veel mensen die het gebeurt raken depressief, en Ykema ging zelfs aan de serieuze drugs. Cocaine, heroine en speed. Inmiddels is hij weer afgekickt en staat hij weer op het ijs als trainer. Het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen, zeggen ze dan ook wel.

Natuurlijk is het fijn om in de belangstelling te staan en zeker als sporter of artiest, want dan doe je iets goed. Maar als gewoon mensch heb ik toch mijn vraagtekens. Ik ben zo’n gewoon mensch, en ergens is het knap zielig dat ik facebookstatussen plaats. Want ik deel niks nuttigs mee, ik doe het uitsluitend voor de aandacht. Ik ben een aap op de ladder. En dat baart mij zorgen. Want ja, facebookaandacht…ik steek er mijn hand niet voor in het vuur. Ook collegiale aandacht niet. Het is niks waard. Vrienden? Wie meer dan vijf vrienden heeft, heeft geen vrienden, luidt een oud Chinees spreekwoord. Ik weet niet hoe letterlijk die vijf genomen moet worden, maar ik begrijp het wel. Uiteindelijk zijn er niet veel mensen die je uit de stront trekken als je er diep in zit. Mensen zijn bang dat ze er zelf ook invallen, maar als je jezelf goed zekert, gebeurt dat niet. En als een familielid in de stront zakt, ben je automatisch mede-besmeurde, en is de drempel lager om hem of haar eruit te trekken.

Kortom, wederom is het mij niet gelukt de zin van het leven te doorgronden. Daarbij, als het mij wel gelukt was, wie zou me geloven? Dus ga ik maar gewoon door waar ik mee bezig was. Aan de sporen achter mij kan ik zien dat ik ongeveer de goede kant op ga.

Advertenties

10 reacties op “Het zwarte gat

  1. robschimmert schreef:

    Ook ik heb altijd gedacht dat we hier op dit ondermaanse maar wat betekenisloos aan het voortmodderen zijn en de aan ons gegunde tijd wat proberen te vullen. Dat dacht ik tot een paar jaar terug in alle ernst, tot bij ons het noodlot toesloeg en er om ons heen opeens en door ons niet verwacht mensen, en niet een paar, opstonden om ons die ruggesteun te bieden, om ons te helpen toen we het echt goed konden gebruiken. Vanaf toen is de wereld er voor ons anders uit gaan zien. En dat wilde ik je toch niet onthouden. Misschien kun je daar ook wat mee.

  2. Laurent schreef:

    Iemand vertelde mij eens ooit dat die mensen die het echt ergens in maken, vaak ook wat minder aardig zijn, minder scrupules hebben om andermans belangen te schaden voor die van henzelf. Het geldt niet 100%, maar het klopt deels wel. Jij bent niet zo iemand. Maar je bent wel iemand die er toe doet voor zijn omgeving.

  3. CiNNeR schreef:

    Waarom zou dat knap zielig zijn, facebook statussen vullen. Dat die mensen je beste vrienden niet zijn of in elk geval lang niet allemaal, maakt niet uit. Het is een bezigheid die je leuk vindt. Soms zal je iemand een glimlach ontlokken of op andere wijze de aandacht trekken. Dat doet ook iets. Het hoeft niet altijd serieus en intens te zijn toch?

  4. Irene schreef:

    Het leven hééft toch ook geen zin? Die moet jij eraan geven, je mag zelf weten hoe.

  5. Ximaar schreef:

    Je moet het aankunnen om meer in de aandacht te staan. Dat geldt voor politici en artiesten, maar ook voor topsporters. Toch denk ik dat een deel van die laatste groep het overkomt en niet een bewuste keuze is. Eerst doe je het leuk bij de amateurs en heeft niemand aandacht voor je. Vervolgens mag je het voor de provincie doen en is de aandacht nog steeds nihil. Die stap wordt dus niet gemaakt voor de aandacht. Als je met het Nederlands kampioenschap meedoet heb je nog geen last van de journalisten en damesbladvullers. De aandacht komt pas nadat je een keer een kampioenschap of wereldbeker wint. En dan staat opeens de meute om je heen. Als je dit niet wilt, dan had je moeten zorgen dat je niet beter dan de top-5 schaatst, maar op dat moment denk je daar niet aan.

    Omgekeerd merk ik ook dat jonge profvoetballers, profrenners en profschaatsers een gedegen cursus krijgen over hoe ga ik met de pers om. De antwoorden van hen zijn vaak beter doordacht dan die van politici en bestuurders. Ze laten precies los wast ze los willen laten. Ik denk ook dat die figuren daarna in een minder diep gat gaan vallen. Ykema was duidelijk van voor die tijd.

    Zelf moet ik er niet aan denken, maar gelukkig ben ik flink onsportief en mijdt ik de openbaarheid als TV-camera’s zoveel mogelijk. Gelukkig heb ik ook mijn uiterlijk mee waardoor de media geen aandacht voor me hebben. Rond mijn 40 ste kwam ik een keer op de Ukraïnse TV. Dwz er stond een camereman, geluidsman en interviewvrouw voor m’n neus en ik mocht vertellen wat voor een goed nieuwe installatie wij daar bouwden. Ik stond daar omdat mijn bazen (die dit eigenlijk ook nooit overkomt) al naar huis waren. Of het local, regionaal of nationaal is uitgezonden weet ik niet, ik heb het nooit ergens teruggezien. En maar goed ook, want die fabriek is wegens Ukraïnsgeldgebrek nooit afgebouwd.

  6. Margo schreef:

    Ik sluit me bij Irene aan!

  7. Eva schreef:

    Mooie overweging.

  8. Bertie schreef:

    Mooi om te lezen, deze log en de reacties. Zelf durf ik niet zo diep na te denken, stel dat je niet meer boven komt.
    Geen grap, het kan zomaar gebeuren.

  9. Kwebbel schreef:

    Gewoon maar doorgaan met wat je doet is ook het beste want het leven valt niet te doorgronden.

    Heb overigens ooit “over vaders en zonen” gezien met Ypkema. Dat was best indrukwekkend want zijn zoon zegt keihard dat hij ook een slechte vader is geweest.
    Uitzending staat hier: http://www.gezond24.nl/video/bekijk/over-vaders-en-zonen–jan-en-jesper-ykema1.htm

  10. Mack schreef:

    Precies wat Hugo Borst zegt: het zal je maar gezegd worden.

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s