Bad moon rising

Ik mag wel zeggen dat ik een muziekliefhebber ben, maar ach, wie is dat eigenlijk niet? Mijn interesse is breed, mijn kennis is smal. Als ik muzikaal zou zijn, zou ik drummer willen zijn. Het lijkt me geweldig het ritme te mogen dicteren aan de band. En drummers kunnen zo schijnbaar moeiteloos inhaken bij om het even welke band. Een poosje geleden, bij de avondvierdaagse hier ter plaatse, speelde de fanfare. Een klein drummend donker meisje stond afgezonderd van de andere trommelaars tussen de blazers. Ze hakte er op los dat het een lieve lust was. Haar drumstokken ramden werkelijk boven alles uit en zij bepaalde het tempo. Ze had een houding alsof ze zeggen wilde: er wordt niet zonder mij gespeeld. Het was geweldig te zien hoe ze daar stond, ze kon de rest van haar lichaam met moeite stil houden, zo leek het.

Drummer dus, maar niet voor mij weggelegd. Ik zit vaak mee te drummen met mijn handen, maar ik raak geen enkel ritme. Ik hou geen maat en mijn handen kunnen niet in verschillende tempo’s bewegen. Jammer, maar zo is het. Bij de muziek die ik luister, luister ik vaak aandachtig naar de drums. Mooie roffels of pssjsses van de bekkens, ik ben er gek op. En wat ik helemaal mooi vind, is de afwisseling die ze af en toe in het ritme aanbrengen. Het zal wel een naam hebben die ik niet weet, maar elke drummer voelt aan wanneer hij even een paar maten anders moet slaan, liefst met een dreun op de bekkens erbij, om vervolgens weer strak het ritme te drummen. Geweldig.

Nu hoorde ik vanmiddag een nummer, waar dat volgens mij niet gebeurt, die afwisseling. Volgens mij is het van het begin tot het eind exact hetzelfde ritme. Oke, helemaal op het eind hoor je een extra klapje maar dat is om aan te geven dat het afgelopen is. Het is een nummer van Creedence Clearwater Revival met, zo lijkt het, de vaste begeleidingsband van Elvis Presley. Luister naar “There’s a bathroom on the right.” Een no-nonsense drummer. Rechttoe, rechtaan, als een boekhouder. Klopt het?

Advertenties
Dit bericht is geplaatst in Muziek.

7 reacties op “Bad moon rising

  1. Laurent schreef:

    Goed drummen is verdomd moeilijk. Er zijn er best redelijk veel van, maar als je een drummer zoekt als band is het lang zoeken voordat je een goeie hebt. Vergeet niet dat je ook nog twee voeten hebt die moeten bewegen. De drummer van de laatste band waar ik in zat zong ook nog vaak, dus dat zijn dan 5 onafhankelijke dingen die je moet doen.

  2. fairlytrue schreef:

    Dus eigenlijk Laurent, zouden vrouwen goede drummers moeten zijn?

  3. Laurent schreef:

    Ik zie ze maar weinig, maar er zijn sowieso weinig vrouwelijke pure instrumentalisten in de rock-/popmuziek. Ze moeten altijd vooral zo nodig zingen.

  4. riakristelijn schreef:

    Lekker nummertje hoor, daar heb ik nog een paar van die zwarte schijven van.

  5. F.W.T. Carpenter schreef:

    Over No Nonsense drummers gesproken: Charlie Watts van de Stones. Eén brok strakheid!!
    Nee dan Animal…

  6. Ximaar schreef:

    Over Carpenter gesproken. 🙂 Karen Carpenter begon ook als drumster.

  7. Mack schreef:

    […] nam toch wel de kleine donkere trommelaarster in. Vorig jaar viel ze me ook al op en heb ik haar even kort aangehaald op dit weblog. Maar nu was ze er weer. Aan de finish stond de stoet stil maar de muziek ging door […]

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s