Het zwarte gat

Er zat iets logbaars in mijn hoofd op weg naar een training over de werkkostenregeling. Het was niet perfect want ik zag bezwaren, maar het kon. Maar het verdween uit mijn hoofd. Net schoot het me weer bijna te binnen. Ik weet nog niet wat het was, maar ik maakte een opmerking die iets in mijn geheugen activeerde. In elk geval de plaats waar ik reed, de Mercedes waar ik achter zat en het gevoel dat ik had. Maar de gedachte kwam niet terug. Hij viel in het zwarte gat van mijn geheugen en zoals u weet kan uit een zwart gat niets ontsnappen, zelfs het licht niet. Maar licht heeft een massa en het zwarte gat heeft zwaartekracht. Maar ondanks dat mijn gedachten gewichtig zijn, hebben ze geen massa. En iets wat geen massa heeft moet simpel uit het zwarte gat kunnen ontsnappen, omdat het immers niet wordt aangetrokken. Alleen moet iets de ontsnapping in gang zetten, en wat dat is, is onbekend. Ruim twee jaar geleden is me het ook eens gebeurd, ik wilde een opmerking maken die ik zo goed vond dat ik hem niet maakte maar bewaarde voor hier. Maar ’s avonds was hij weg. Ik weet nog over wie het ging, maar daar bleef het bij. Al twee jaar zakt die gedachte dieper weg en hij is nooit meer teruggekomen. Als een droom die je wilt vasthouden. Je weet zeker dat het gaat lukken maar toch vervaagt hij.

Het is te hopen dat de informatie die ik op de training kreeg beter blijft hangen, maar ik geloof dat ik het wel begreep. Ons belastingstelsel zit vol met regels waarvan het jammer is dat ze niet in het zwarte gat van degene die ze bedacht zijn gevallen voor hij er uitvoering aan kon geven. Sommige dingen zijn zo nodeloos ingewikkeld dat de moeite van het begrijpen helemaal niet opweegt tegen de te betalen belasting. Het is zonde van de tijd geweest dat die regels zijn bedacht en opgeschreven. Mijn mooie gedachten verdwijnen, maar de belastingwetten staan als een huis.

Daarnet belde de dierenarts die kater Bob vrijdag heeft geopereerd. Hij had gehoord dat we hem hebben laten inslapen en was ervan geschrokken. Hij legde uit dat hij dacht dat het waarschijnlijk toch een complicatie van de operatie is geweest, misschien in combinatie met een hartprobleem. Een simpele gebitsreiniging en het trekken van een paar kiezen is hem waarschijnlijk fataal geworden. Dus als we dat niet gedaan hadden had hij hoogstwaarschijnlijk nog vrolijk rondgelopen hier. En waren we nog een stuk rijker. Want al met al gaat het een een kleine € 500 kosten, voor een kat die ooit gratis was. Operatie, consult, röntgenfoto, euthanasie en crematie. En Sophie een paar weken geleden kostte ook een paar honderd euro. Mijn collega vond het maar vreemd. Had ook ooit twee katten, die gingen elke nacht naar buiten (ook ’s winters), werden niet jaarlijks ingeënt, niet naar de dierenarts gebracht en liggen in zijn tuin begraven. Stukken goedkoper. Maar ja, als rijk worden mijn bestemming zou zijn, was ik het vast al geweest.

Advertenties

2 reacties op “Het zwarte gat

  1. R van InR schreef:

    Ik denk dat belastinggeld wel regelmatig in een zwart gat verdwijnt. Niets aan te doen waarschijnlijk; geld heeft voor sommige mensen nogal veel gewicht.
    Dieren kunnen veel kosten, maar ze zijn het meestal dubbel en dwars waard.

  2. Jolie schreef:

    Ja, wat kan ik nog toevoegen aan dit mooie blogje en de rake reactie van R_van_InR…. Misschien dat wij met onze oude kater Zip (14,5 jaar) niet meer naar de dierenarts gaan. De laatste keer was ‘ie daar ZO overstuur van, dat we bang waren dat hij er in zou blijven. Maarja, bij iets ergs gaan we natuurlijk weer wèl.. Zolang het middel minder erg is dan de kwaal, dan.. Maar hoe je dat beoordeelt.. ;-]

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s