Sociaal gedrag van hond en baas.

Tijdens het uitlaten van de hond kom je soms zonderlinge mensen tegen. Ik besef dat de zonderlinge mensen op hun beurt denken dat ik zonderling ben, en misschien hebben ze ook een deel van het gelijk. Zo was er vanochtend de man die mij tegemoet kwam lopen. Ik had de hond onaangelijnd naast mij lopen om haar het onaangelijnd naast mij lopen te leren. Volg! Randi luistert al heel behoorlijk dus als ze niet wordt afgeleid gaat het prima. Nu gaat het natuurlijk om dat afleiden, en de man die ons tegemoet kwam was de afleiding. Hij had een nette broek met een vouw aan waaraan ik dacht te kunnen opmaken dat hij naar de kerk ging. Randi week in het voorbij gaan even van haar lijn om de man eens flink in zijn kruis te ruiken, maar de man liet dat niet toe en sleepte zijn kruis naast de stoep in het gras. Randi probeerde het nogmaals, maar de man wenste niet onzedelijk betast te worden, keek mij angstig aan en ontweek zonder iets te zeggen met zijn kruis de kop van Randi. Ik corrigeerde de hond, maar voelde mij een beetje schuldig over het hulpeloze gezicht van de man en leerde dat ik in het vervolg als er iemand aankomt, haar even aanlijn.

Nu was dit niet echt zonderling, dat kwam ’s middags pas. Op de hondenuitlaatplek in het bos stapte ik uit mijn zojuist geparkeerde auto. Twee vrouwen waren aan het bekvechten. De een zei dat de ander normaal moest doen omdat haar hond niks deed, de ander zei dat ze niet wilde dat haar hond besprongen werd door een andere hond. Ik liep achter de laatste vrouw aan en haalde haar in. Randi en haar hond speelden even en ze vertelde mij over het incident van zojuist. Dat ze niet wilde dat er naar haar hond werd gegromd omdat die dan haar sociale karakter zou verliezen. Het beest was pas een jaar oud. Ik merkte op dat honden elkaar sociaal gedrag aanleren, maar daar was ze het niet mee eens. Eerst speelden Randi en haar hond door achter elkaar aan te rennen, maar als snel kwam het moment dat er even de rangen en standen bepaald moesten worden en begonnen de honden spelenderwijs naar elkaar te grommen. “Nee, dit wil ik niet,” zei de vrouw en vroeg of ik kon doorlopen. Ik zei dat ik al liep dus dat het misschien beter was als zij zou stoppen, en ze volgde mijn advies op. Haar hond kwam nog een paar keer achter ons aanrennen, maar werd steeds teruggeroepen door haar angstige bazinnetje.

Halverwege het rondje kwam ik haar weer tegen en de honden zochten elkaar weer op. “Nee, ga jij maar naar je baasje riep ze tegen een enthousiaste Randi, en ik liep door, Randi een keer roepend, maar die liet zich de kans om te spelen niet ontgaan. Het duurde dus eventjes eer ze kwam en de vrouw weer rust had. Wat zo’n vrouw op de hondenuitlaatplek te zoeken heeft is mij een volslagen raadsel. Ik denk dat ze er vaker komt want ik kreeg laatst ook al verontschuldigingen van een vrouw wier hond Randi grommend op haar rug legde. Ik merkte op dat er niks aan de hand was, dat ze alleen even uitmaakten wie de baas is. “Oh, ik ben zo blij dat u zo reageert, er zijn namelijk mensen hier die worden kwaad.” Ik denk dat die mensen geen hond zouden moeten hebben. En ze zouden zeker niet naar een hondenuitlaatplek moeten komen. Eigenlijk zouden andere mensen er grommend bovenop moeten duiken.

Advertenties

3 reacties op “Sociaal gedrag van hond en baas.

  1. L schreef:

    Hahaha, die laatste zin.

  2. Jolie schreef:

    Inderdaad, zo iemand kan haar hond beter uitlaten op een plek waar echt helemaal niemand komt. En ik ben blij dat ik geen hond heb, je zou dat soort gesprekken maar moeten voeren :-/

  3. Bjorn schreef:

    Haha, inderdaad 🙂

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s