Concurrentie

Ik doe jaarlijks aangifte inkomstenbelasting voor mijn moeder. Nu was ik deze keer wat laat en ik was niet helemaal op de hoogte van de gewijzigde inzendtermijn, dus ik besloot vanochtend dat het vanavond moest gebeuren. Ik deelde dit mee aan mijn vrouw. Die begint dan beroepsmatig te sputteren omdat het zo kort dag is. Dat ze geen zin had om om tien uur ’s avonds nog de keuken te moeten opruimen omdat ik zo laat zou zijn. Ik zei dat ik dan wel bij mijn moeder at. Zo gezegd zo gedaan.

Onderweg naar mijn werk belde ze me nog eens om nu nog eens te vragen waar ik zou eten. Bij mijn moeder dus. Ik hoorde dat er iets niet helemaal klopte maar sloeg er verder geen acht op. Ik begreep het belletje ook niet helemaal want ik had het toch ’s ochtends al meegedeeld? Op de terugweg van mijn werk zag ik op Facebook een status van mijn vrouw. Het kwam er op neer dat wij mannen het toch maar makkelijk hebben door ons zo even af te melden. En dat als zij het zouden doen, de pleuris zou uitbreken. Tja, daar waren de vrouwen het wel mee eens. Een typische mannenactie vonden ze, terwijl ik er het kwaad niet van in zag. Één keer per jaar heb je een uitje – de belastingaangifte van je moeder- en in plaats van dat ze je dat ruimhartig gunnen, moet er toch weer even een opmerking over gemaakt worden. En alsof wij ons niet zouden redden als ze zich een keer afmelden voor het eten. Tja, het is hier een ongeschreven regel dat mijn vrouw kookt, maar ook ongeschreven regels zijn regels, dus kun je je niet zomaar aan je plicht onttrekken. Dat ligt dus wel degelijk anders.

Toen ik om tien uur thuis kwam, lag ze al in bed. Ik had al een sms-je gehad of ik de hond nog wilde uitlaten en de vuilnis buiten zetten. Hoi, ging het goed? Jawel hoor, altijd wel een paar dingetjes die tegenzitten. Wat heb je gegeten? Nasi. (lust ik graag) Oh, zeker lekkerder dan hier hè, want je moeder doet er veel groente doorheen.  Ja, veel lekkerder. Ik heb het ook gezegd hoor tegen mijn moeder, hoe jij die nasi op Indische wijze weet te vernaggelen. Mijn moeder zei nog, tja, koken kan ze niet echt hè?

En dan is alles weer uitgesproken, en we ploegden vrolijk voort. 😉

Advertenties

6 reacties op “Concurrentie

  1. Jolie schreef:

    Gewijzigde inzendtermijn..? Dus je bedoelt dat wij ons afgelopen dagen eigenlijk onnodig vroeg hebben uitgesloofd bij al die ingewikkelde invulvelden?

    Tip voor L.: Wij (de dames in dit huishouden) hebben van de (late & vroege) eetafmelding een feestjesexcuus gemaakt 😉 Dan mogen de 10 & 13jarige eten kiezen, en dat varieert dan van hutspot tot popcorn bij een film 😉 Dat verlegt de focus naar een aangename hoi-hoi-stemming, al was het maar bij de kinderen alleen;)

    • Mack schreef:

      Op mijn aangiftebrief stond voor 1 mei. Dat was altijd 1 april. Ik weet niet of dat bij jullie ook zo is, jullie zijn ondernemers en ik weet niet of het daar ook geldt. Maar dan moet je even op de uitnodiging (zo heet dat, kan er ook niks aan doen) kijken. Aan de andere kant, dan weet je alleen of je je voor niks hebt uitgesloofd.

      • Jolie schreef:

        Ooh, je hebt helemaal gelijk…! E. las ’n paar weken geleden ook ‘1 mei’ voor, en toen heb ik geroepen ‘dat kàn niet, dat is een fout.. het was altijd 1 april…’ Met in t achterhoofd dat de Belasting wèl fouten mag maken, maar wij niet, zijn we er ‘boven elke twijfel verheven’ (en dat wil wat zeggen met mijn karakter ;)) vanuit gegaan dat die ‘1 mei’ een fout was 😉 Maar geen probleem, nu is ie vast klaar!

        Wanneer begin je een bedrijf ;)?

  2. fialas schreef:

    sprankelend huwelijk hebben jullie!

Zegt u het maar

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s